با دورافتاده ترین مکان های دنیا آشنا شوید (قسمت دوم)

از شهرهای کوچک‌گرفته تا بیابان‌های خالی از سکنه و از جزایر منزوی گرفته تا سردترین نقاط قطب، این نقاط، دورافتاده‌ترین مکان‌های کره‌ی زمین هستند.

با دورافتاده ترین مکان های دنیا آشنا شوید (قسمت دوم)

بسیاری از دورافتاده‌ترین مکان‌های جهان، شهرهایی کوچک با تاریخ و فرهنگ‌هایی شگفت‌انگیز هستند. اگر قصد دارید طی مسافرت‌های آینده جایی به‌غیر از نقاط توریستی و مشهور بروید، شاید بد نباشد سری به یکی از دورافتاده‌ترین نقاط کره‌ی زمین بزنید.

برخی از این نقاط تنها با کشتی یا هواپیما قابل دسترسی هستند. برخی از آن‌ها آب‌وهوایی گرمسیری و دل‌پذیر دارند و در برخی از آن‌ها شاهد دماهای منجمدکننده‌ی قطبی یا حتی گرمای طاقت‌فرسای بیابان خواهید بود. با ما با ادامه‌ی فهرست ۲۵ مورد از دورافتاده‌ترین مکان‌های دنیا همراه باشید.

چه کسی فکرش را می‌کرد که پای اقلیم‌های «آمریکا»‌ به این فهرست کشیده شود؟ سوپای شهری زیبا با ۵۰۰ نفر جمعیت بوده و مناسب افرادی است که قصد دارند از تمام دغدغه‌ها و دل‌مشغولی‌ها فاصله بگیرند. تنها مشکل پیش‌رو دسترسی به این مکان است. هیچ جاده‌ای برای رسیدن به سوپای وجود ندارد و موقعیت آن مسائل را حتی پیچیده‌تر از قبل می‌کند.

این شهر در بین دره‌های «پارک ملی گرند کنیون» قرار دارد و تنها نقطه‌ از کشور «آمریکا» است که هنوز هم مرسولات پستی را با چهارپایان به آن ارسال می‌کنند. انزوای مطلق این شهر گاهاً مشکلاتی را نیز سبب می‌شود. در طی سرشماری سال ۲۰۰۰ «آمریکا» این شهر به‌طور کلی نادیده گرفته شد و جمعیت آن با عدد صفر ثبت شد.

این مکان که در شرقی‌ترین نقطه‌ی سیبری واقع شده است تراکم‌ جمعیتی معادل ۱ نفر در هر ۱۰ کیلومتر مربع دارد. در واقع جمعیت این مکان به قدری کم است که در سال ۲۰۰۶ یک زلزله‌ی ۷.۷ ریشتری این منطقه را زیر و رو کرد؛ اما تقریباً هیچ‌گونه جراحت یا مصدومیت جدی در این مکان گزارش نشد.

به عنوان روستایی در منطقه‌ی اویمیاکن در «یاقوتستان» که یکی از جمهوری‌های «روسیه» است، این مکان جمعیتی معادل ۵۲۱ نفر دارد و رکورددار سردترین منطقه‌ی مسکونی دائمی کره‌ی زمین با دمای ۶۹.۲ درجه‌ زیر صفر (۹۳- درجه‌ی فارنهایت) است.

جزیره‌ی سقطرا که شباهت زیادی به محل سکونت بیگانه‌های فضایی دارد، به لطف دورافتادگی شدیدش از سایر نقاط دنیا، زیستگاه چند مورد از عجیب‌ترین گونه‌های گیاهی و درختان جهان است. با این وجود جمعیتی حدود ۴۰,۰۰۰ نفر در سرزمین‌های این ناحیه زندگی‌ می‌کنند. هیچ وسیله‌ی نقلیه‌ی عمومی یا جاده‌ای در این نواحی وجود ندارد اما استفاده از خودرو در این مکان توصیه می‌شود. البته این جزیره یک فرودگاه دارد و تقریباً هر روز پروازهایی از آن صورت می‌گیرد.

اگر به دنبال انزوا هستید هیچ‌جایی بهتر از قطب جنوب نیست و اگر به دنبال انزوای مطلق در قطب جنوب هستید هیچ‌ مکانی بهتر از اینجا در قطب پیدا نخواهید کرد. این پایگاه به‌قدری دورافتاده است که در سال ۱۹۹۹ یکی از پزشکان این مکان هنگامی که متوجه شد به سرطان سینه مبتلا است مجبور شد با تجهیزاتی که یک هواپیمای باربری در آن نزدیکی‌ها انداخته بود خودش روند شیمی‌درمانی را برای خودش اجرا کند.

این جزیره نام خود (به معنی فریب) را از حادثه‌ای گرفت که طی آن یک خلبان هواپیما فاصله‌ی خود از زمین را اشتباه حدس زد و سقوط کرد. چهار نفر از مسافران هواپیما طی این سانحه کشته شدند و یک نفر درحالی‌که منتظر رسیدن امداد بود سرانجام جان باخت.

اگر حکایت نام‌گذاری این جزیره ماجراجویان را فراری ندهد، آن‌ها می‌توانند در اطراف بقایای پایگاه‌های قطبی قدیمی که مدت‌ها پیش به‌دلیل فوران آتشفشان نابود شده‌اند به گشت‌وگذار بپردازند، در آب‌های گرم آتشفشانی خلیج کوچک پندولوم شنا کنند یا بازدیدی از کلونی ۲۰۰,۰۰۰ تایی پنگوئن‌های چینسترپ (Chinstrap) داشته باشند.

به گفته‌ی «اسون هدین» (Sven Hedin)، ماجراجوی سوئدی هنگامی که در حال عبور از چانگ‌تانگ بوده در مدتی حدود ۸۱ روز حتی یک نفر را در این نواحی ندیده است. بدون ذره‌ای اغراق یا شوخی، باید بگوییم که چانگ‌تانگ به عنوان قسمتی از فلات دورافتاده‌ی تبت (که در داخل این فهرست نیز قرار دارد) تعریف جدیدی از واژه‌ی دورافتاده ارائه می‌کند.

دوردست‌ترین نقطه‌ (Pole of Inaccessibility)، نقطه‌ای از هر قاره است که در هر جهتی بیش‌ترین فاصله را از هر اقیانوسی دارد. به عنوان مثال دوردست‌ترین نقطه‌ی آمریکای شمالی، در «داکوتای جنوبی» قرار دارد. اگرچه در میان هر هفت قاره، دوردست‌ترین نقطه‌ی دنیا در زمین‌های منجمد و بایر قطب جنوب قرار دارد.

در سال ۱۹۵۸ جماهیر شوروی طی تلاشی نافرجام، اقدام به احداث پایگاهی در دوردست‌ترین نقطه‌ی قطب جنوب کرد. البته قبل از این‌که این مکان را ترک کنند طبق سنت‌ها و شیوه‌های کلاسیک خود، مجسمه‌ای از «لنین» ساختند تا بر چشم‌اندازهای یخی این مکان نظارت کند و نشانی از گستره‌ی دسترسی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی باشد.

تریستان دا کونا (Tristan da Cunha) مجمع‌الجزایری متشکل از چند‌ خشکی کوچک در اقیانوس اطلس جنوبی است. نزدیک‌ترین سرزمین به این جزایر «آفریقای جنوبی» است که در فاصله‌ی ۲۷۳۰ کیلومتری واقع شده است و سواحل آمریکای جنوبی از آن به اندازه‌ی ۳۲۰۰ کیلومتر فاصله دارند. این جزایر جمعیتی در حدود ۲۵۴ نفر دارند که ‌بیش‌تر آن‌ها کشاورز و صنعتگر هستند.

اگرچه این روزها چند ایستگاه تلویزیونی در آن‌ها احداث شده و دسترسی به اینترنت از طریق ماهواره میسر شده است، اینجا هنوز از نظر دسترسی فیزیکی دورافتاده‌ترین نقطه بر روی کره‌ی زمین است. جغرافیای ناهموار و سنگی این جزیره احداث باند فرودگاه در آن را غیرممکن می‌کند بنابراین تنها راه سفر به آن از طریق کشتی است.

زمانی این جزیره به کمک‌ کشتی‌های یکی از خطوط کشتیرانی بریتانیایی دائماً با «آفریقای جنوبی» در ارتباط بود اما مدتی است که در خدمات‌رسانی این شرکت اخلال ایجاد شده و این روز‌ها تنها بازدیدکنندگان «تریستان دا کونا» قایق‌های ماهیگیری آب‌های عمیق اطراف هستند.

وظیفه‌ای اصلی این بخش جداافتاده از پایگاه نیروی هوایی ادواردز در جنوب «نوادا»، توسعه و پشتیبانی و سنجش هواپیماها و جنگ‌افزارهای آزمایشی است. پنهان‌کاری‌های مربوط به این پایگاه آن را تبدیل به موضوع بسیاری از تئوری‌های توطئه کرده است و با توجه به این‌که دولت «ایالات متحده» تا سال ۲۰۰۳ حتی اشاره‌ای به وجود آن نکرده بود، بازدید از آن بسیار سخت است.

اگرچه این پایگاه در ارتفاعی اندکی بالاتر از سایر رقبایش ساخته شده، بدون شک ایستگاه فضایی بین‌المللی یکی از دورافتاده‌ترین و منزوی‌ترین نقاط جهان است و مانند بسیاری دیگر از مکان‌های این فهرست که دسترسی به آن‌ها دشوار است، جمعیتی متشکل از تک‌روترین و مستقل‌ترین‌ ذهن‌های جهان یعنی دانشمندان دارد.

در هجدهم آپریل سال ۲۰۰۹، پژوهشگران کمیسیون اروپایی مرکز تحقیقات مشترک در ایسپرای «ایتالیا» مجموعه‌ای از نقشه‌ها را با یک‌دیگر ترکیب کردند تا نقشه‌ای جدید بسازند که دورافتاده‌ترین نقاط کره‌ی زمین را که در کنار یکدیگر قرار دارند نشان بدهد. این نقشه بر اساس مدلی ساخته شده بود که محاسبه می‌کرد چقدر طول می‌کشد تا از طریق زمین یا دریا به نزدیک‌ترین شهری که حداقل جمعیتی معادل ۵۰,۰۰۰ نفر دارد رسید.

اولین تصویر به‌دست آمده نقشه‌ی نهایی اتصالات را نمایش داد درحالی‌که دومین نقشه، تصویری بزرگنمایی شده از دورافتاده‌ترین مکان دنیا یعنی فلات تبت را نشان می‌داد.

از این مکان به اندازه‌ی سه هفته تا نزدیک‌ترین شهرها یعنی «لهاسا» و «کورلا» فاصله دارید که یک روز از آن را می‌توان با خودرو سفر کرد و ۲۰ روز باقی‌مانده را مجبور به پیاده‌روی خواهید بود. بنابراین بر طبق آمارها، این مکان رسماً دورافتاده‌ترین نقطه‌ی دنیا محسوب می‌شود.

 

منبع : کجارو