ابرخودروهای کونیگزگ چگونه ساخته می‌شوند؟

در این مطلب به‌بررسی خط تولید ابرخودروهای کونیگزگ و مصاحبه با کریستین فُن کونیگزگ، موسس این شرکت پرداخته شده است.

ابرخودروهای کونیگزگ چگونه ساخته می‌شوند؟

شرکت کونیگزگ با معرفی نمونه‌ای خاص از مدل یسکو، خود را برای ثبت رکورد سرعت ۴۸۰ کیلومتربرساعت آماده می‌کند. جدیدترین ابر خودروی کونیگزگ، به ‌مناسبت گرامیداشت یاد پدر کریستین فُن کونیگزگ، به‌نام یسکو نام‌گذاری شده است. سایت تاپ‌گیر به‌تازگی ویدیویی را منتشر کرده که در آن به مصاحبه با کریستین فُن کونیگزگ و بررسی ابرخودرو یسکو پرداخته می‌شود. این ویدئو قبل از معرفی ابرخودرو یسکو در نمایشگاه ژنو، در خط تولید اصلی کونیگزگ در سوئد فیلم‌برداری شده است.

در این ویدئو نحوه‌ی آماده‌سازی یسکو نمایش داده می‌شود و کریستین فُن کونیگزگ از برنامه‌های آتی شرکت برای ثبت رکورد سرعت سخن می‌گوید. کونیگزگ یسکو از پیشرانه‌ی تویین توربو ۵ لیتری ۸ سیلندر بهره می‌برد که با استفاده از سوخت ۸۵ درصد اتانول و ۱۵ درصد بنزین، ۱۵۷۸ اسب‌بخار قدرت تولید می‌کند. در توربو‌هاشارژرها، کمپرسور هوای کوچکی قرار گرفته که هوای فشرده شده را به‌داخل آن‌ها می‌فرستد و میزان تأخیر توربو را به‌حداقل می‌رساند. یکی دیگر از ویژگی‌های قابل‌توجه کونیگزگ یسکو، جعبه‌دنده‌ی ۹ سرعته هوشمند آن با نام LST است که بدون نیاز به همگام‌ساز، عمل درگیری دنده‌ها را انجام می‌دهد. بنابراین تعویض دنده با‌سرعت و دقت بسیار بالایی انجام می‌شود.

روند ساخت کونیگزگ یسکو با وسواس خاصی انجام می‌شود و اکثر قطعات به‌وسیله‌ی دست مونتاژ می‌شوند. بنابراین برای آماده‌سازی یک ابرخودرو همانند یسکو در خط تولید کونیگزگ، ساعت‌های کاری فراوانی زمان نیاز است. روند رنگ‌آمیزی بدنه به‌تنهایی بین ۶۰۰ تا ۸۰۰ ساعت زمان می‌برد که نشان از توجه بالا به جزئیات دارد. در ویدیوی منتشر شده، در ابتدا پس از معرفی کارخانه و نگاهی به‌قسمت‌های مختلف، کونیگزگ یسکو را مشاهده می‌کنیم که در حالت نیمه آماده قرار دارد. نکته‌ی جالب این ویدئو، فیلم‌برداری آن تنها یک روز مانده به‌معرفی رسمی این خودرو در نمایشگاه ژنو است. هنگامی که مجری از شرایط نیمه‌کاره خودرو تعجب می‌کند، کریستین فُن کونیگزگ در جواب می‌گوید که اطمینان دارد خودرو تا فردا شب برای معرفی در ژنو آماده خواهد بود.

کریستین در ابتدا در پاسخ به این سؤال که نام خودرو چه معنی‌ای دارد می‌گوید:

نام این خودرو در سه سال گذشته رگنوراک بوده است که به‌معنی آخر‌الزمان است؛ اما روزی یکی از مدیران شرکت به‌سراغ من آمد و پیشنهاد داد که برای یادبود پدرم، نام خودرو را یسکو بگذاریم.

پس از این مجری می‌پرسد که آیا این خودرو قرار است به‌رکورد سرعت ۴۸۰ کیلومتر برسد؟ کریستین کونیگزگ در جواب می‌گوید:

نه این مدل خاص؛ این خودرویی ساخته شده برای پیست است که ۸۸۰ کیلوگرم نیروی‌رو‌به پایین تولید می‌کند. این نمونه برای رسیدن به‌چنین سرعتی نیروی درگ زیادی تولید می‌کند، بنابراین نمونه‌ای مخصوص با نام یسکو ۳۰۰ در آینده معرفی خواهد شد. در Jesko 300 تغییراتی از جمله باله عقب متفاوت، اسپلیتر زیر‌سپر کوچک‌تر و کاپوت با طراحی متفاوت انجام می‌گیرد. با استناد بر شبیه‌ساز‌های ما، این نسخه قادر به ثبت رکورد ۳۰۰ مایل‌بر‌ساعت (۴۸۰ کیلومتر‌بر‌ساعت) خواهد بود.

در ادامه در رابطه با خودروی هنسی که برای ثبت رکورد آماده شده صحبت می‌شود و موسس کونیگزگ می‌گوید:

از آخرین باری که برای ثبت رکورد سرعت تلاش کردیم، مدت زیادی می‌گذرد. شما باید محل مناسبی را پیدا کنید و از یک خودرو آماده استفاده کنید. این نمونه برای مشتری ساخته شده است. علاوه‌بر این به‌ راننده ماهری نیاز دارید که انجام دادن این کار را قبول کند و همچنین سازنده لاستیکی را بیابید که بتواند لاستیک مناسب برای انجام این کار را در اختیارتان قرار بدهد. این کار بسیار خطرناک و ترسناک است؛ باید درنظر بگیرید که آیا ارزش انجام دادن دارد یا خیر. هر حادثه‌ای ممکن است در این سرعت اتفاق بیافتد. به‌طور مثال ممکن است ناگهان پرنده‌ای وارد مسیر شود.

در ادامه در رابطه با قیمت ابرخودرو یسکو سؤال مطرح می‌شود. به‌گفته‌ی ‌کونیگزگ:

قیمت درنظر گرفته شده ۲.۸ میلیون دلار خواهد بود که مالیات هم به‌آن اضافه می‌شود. به‌دلیل بازار هدف خاص و کار ‌انجام شده روی این خودرو، ساخت چنین نمونه‌ای هزینه بسیار زیادی را دربر دارد. ما یک شرکت سود‌آور هستیم؛ اما همانند سایر خودروسازان معمولی. به‌این معنی نیست که سود هنگفتی نصیب شرکت می‌شود، درواقع ساخت چنین نمونه‌ای هزینه‌بر است.

کریستین فُن کونیگزگ در ادامه به بررسی تغییرات انجام شده در این نمونه نسبت‌به‌ مدل آگرا ‌RS می‌پردازد:

فاصله طولی بین محورها اکنون نسبت به‌نمونه‌ی آگرا RS بیشتر شده و شاسی مونوکوک فیبر‌کربنی توسعه یافته است. فصای داخلی موجود هم افزایش پیدا کرده و شیشه‌‌ی جلو کشیده‌تر شده است. در قسمت جلویی خودرو، از بالچه‌های دریچه‌ هوا متحرک استفاده شده که اکنون از همیشه بزرگ‌تر هستند و به‌صورت هیدرولیکی کار می‌کنند. هنگامی که در سرعت‌های بالا به داون‌فورس بیشتری نیاز است، بالچه‌ها به‌صورت خودکار پایین می‌آیند و میزان درگ را کاهش می‌دهند. این سیستم به‌همراه سیستم کنترل ارتفاع، کنترل میزان باز وبسته شدن فنر و تغییر زوایه‌ی ‌باله‌‌ی عقب کار می‌کند.

مجری در ادامه به جعبه‌دنده مخصوص کونیگزگ اشاره می‌کند. کریستین در جواب می‌گوید:

یکی از مهندسان که به‌مدت ۲۳ سال در شرکت حضور دارد و هوش بالایی دارد، روزی پیشنهاداتی را مطرح کرد که بسیار جالب به‌نظر می‌رسید. با بررسی و محاسبات انجام گرفته مشخص شد که این پیشنهاد‌ها می‌توانند عملی شوند. بنابراین ما سال‌های گذشته را به ساخت و توسعه این جعبه‌دنده اختصاص دادیم.

با بهره‌گیری از توربوهای جدید، میل‌لنگ، تغییر ترتیب احتراق، سر‌سیلندرهای جدید و دیگر قطعات، ما به ۱۲۸۰ اسب‌بخار قدرت با بنزین اکتان ۹۵ دست یافتیم. اگر باک بنزین خود را با سوخت E85 پر کنید، ۱۶۰۰ اسب‌بخار در اختیار خواهید داشت.

یکی از نکات جالب این مصاحبه هنگامی است که مجری در رابطه با رینگ و لاستیک این خودرو سؤال می‌پرسد:

درواقع وزن لاستیک‌ها بیش از دو برابر رینگ‌ها هستند. مجموعه رینگ و لاستیک‌ها ۶۵ هزار دلار قیمت دارند.

پس از تست و بررسی رگرا، نوبت به معرفی بخش‌های مختلف کارخانه می‌رسد. در ابتدا کارگاه ساخت قطعات فیبرکربنی نشان داده می‌شود. شرکت کونیگزگ به‌تنهایی ۳۰ تا ۴۰ درصد قطعات فیبرکربنی خود را می‌سازد و سایر قطعات به‌وسیله شرکتی در اسپانیا تأمین می‌شوند. در این قسمت دستگاه مخصوص CNC فیبرکربن نمایش داده می‌شود که با استفاده از آن، پوشش مخصوص قطعات فیبرکربنی تولید می‌شود.

در مرحله‌ی بعد، فرایند ساخت رینگ‌های فیبرکربنی نمایش داده می‌شود که برای هر نمونه بیش از ۱۵ ساعت کار دستی انجام می‌گیرد. سپس متخصصان فیبرکربن را مشاهده می‌کنیم که با مهارت خاصی پوشش فیبرکربن را به‌وسیله وکیوم روی قطعات نصب می‌کنند تا در کوره‌ی بزرگی به‌مدت ۴ تا ۵ ساعت بپزند. در قسمت بعد به شاسی میانی فیبرکربنی پرداخته می‌شود که از تمامی شاسی‌های مشابه مقاوم‌تر است و نسبت به بوگاتی شیرون، از سختی پیچشی بالاتری برخوردار است. پس از آن، بدنه خام فیبرکربنی خودرو بررسی می‌شود تا تمامی گلگیر‌ها به‌صورت دقیق نصب شوند.

نکته‌ی جالب اینجا است که شرکت کونیگزگ در ساخت بدنه فیبرکربنی ابرخودروهای خود از چندین پوشش فیبرکربنی متفاوت استفاده می‌کند که هر کدام فرایند ساخت متفاوتی دارند. سخت‌ترین و حساس‌ترین ماده، فیبرکربن لخت نام دارد که فرایند ساخت آن با دست، دقت بالایی را طلب می‌کند. به‌طور مثال برای رنگ آمیزی بدنه خودرو به‌رنگ متالیک، ۹ بار لایه‌های مختلف رنگ و مواد دیگر روی بدنه پاشیده می‌شوند. پس از آن نوبت به مرحله پولیش قطعات می‌رسد تا کیفیت پوشش مطلوبی بدست آید.

علاوه‌بر فرایند ۸۰۰ ساعته‌ی رنگ، میزان ۲۰۰ ساعت زمان هم صرف پولیش کردن قطعات فیبرکربنی و آلومینیومی می‌شود. سپس نوبت به‌ماکت سیم‌کشی خودرو‌ها می‌رسد که نمایانگر پیچیدگی ساخت یک ابرخودرو است. مرحله‌ی بعد نوبت‌به کارگاه مونتاژ پیشرانه می‌رسد که با پیچیدگی خاصی، از موتورهای الکتریکی و سیستم مبدل ‌قدرت بهره می‌برند. در خط تولید کونیگزگ به‌طور جالبی هیچ‌گونه رباتی دیده نمی‌شود و تنها مهندس‌ها به‌وسیله دست قطعات را مونتاژ می‌کنند.

در مرحله‌ی آخر خودرو آماده شده رگرا دیده می‌شود که تمامی مراحل تولید را پشت سر گذاشته است. البته برخی مراحل تولید خودروها از جمله نصب قطعات داخل کابین به‌دلیل حضور خودروهای مشتریان در کارگاه مخصوص کابین و عدم تمایل آن‌ها به نمایش خودروهایشان، در این ویدئو مشاهده نشد. بدین ترتیب مراحل ساخت یک ابرخودرو در شرکت کونیگزگ انجام می‌گیرد.

 

منبع : زومیت